obrazek2
Statystyki witryny
Odsłon : 300219
Wizyty Online
Naszą witrynę przegląda teraz 10 gości 
Użytkownicy

Naszą gminę zamieszkują ludzie niezwykli, którzy poprzez różnego rodzaju twórczość i działalność artystyczną ubogacają oraz przyczyniają się do jej wzrostu kulturowego i promocji.

Dawniej twórczość artystyczna ludzi na wsi była nie tyle miłym zajęciem na długie zimowe wieczory, co przede wszystkim wyrażała życie duchowe, ludową pobożność, poczucie piękna, pochodziła z przekazu od innych artystów, była kontynuacją rodzinnych tradycji. Jedynie te czynniki stanowiły „jury” i kryterium oceny. Na tym także polegał autentyzm sztuki ludowej.

Dzieła artystów ludowych można było spotkać niemal jedynie w domu i w kościele. Dziś są na nowo odkrywane, biorą udział w konkursach i wystawach. Szukajmy ich i nie pozwólmy odejść w zapomnienie.

W numerach „Pasma Brzanki” a także na stronie www.kulturaryglice.pl zostaną  w krótkich notkach przedstawieni nasi lokalni twórcy.

"Pasmo Brzanki" nr 98, autor: JS

 
W Lubczy zamieszkała od 1989 roku. Kiedy to miłość połączyła ją i mieszkańca naszej wsi. Urodzona 6 marca 1967 roku w Tuchowie. Mieszkała i dorastała w Chojniku. Ukończyła Technikum Kolejowe w Tarnowie. Szydełkuje i dzierga od lat dziecięcych. Obecnie nie pracuje zawodowo, wychowuje dwie dorastające córki. Zawsze aktywna i chętna do pomocy.Wykonuje koronki, hafty, pisanki wielkanocne.

 

MAGORZATA-M gokA-M

 

Rodowita zalasowianka, urodzona 10 stycznia 1927 r. Zmarła w 2009 roku. Całe życie spędziła w Zalasowej. Tu ukończyła szkołę podstawową, wyszła za mąż, urodziła i wychowała czworo dzieci.

Ludwika Dominiewska była typem społecznika, animatorem życia kulturalnego we wsi, twórczynią władającą różnymi dziedzinami sztuki ludowej. Przez 40 lat była przewodniczącą Koła Gospodyń Wiejskich w Zalasowej w którym oprócz swej „gospodarskiej” działalności związanej z hodowlą kurcząt, indyków itp. założyła i prowadziła ludowy zespół śpiewaczy „Zalasowianki”, który w latach osiemdziesiątych zdobywał nagrody i wyróżnienia na odbywających się w naszym regionie przeglądach. Była świetną znawczynią tradycji i obrzędów ludowych, potrafiła przygotować i wypiekać potrawy związane z okresami świątecznymi według starych, oryginalnych przepisów. Władała sztuką haftu, potrafiła pięknie przyozdobić nim serwety, obrusy, chusty, z dużym znawstwem poruszała się również w plastyce obrzędowej, wykonywała np. palmy, pisanki, kraszanki, wieńce żniwne. Od dziecka lubiła śpiewać i stąd jej udział w zespole „Zalasowianki” i chórze parafialnym, w których śpiewa przez wiele lat. Była aktywnym animatorem życia kulturalnego w swojej wsi wzbogacając swą osobowością różnorodne formy działalności.

 

ludwika1m ludwika2m

 

Ur. w 1964r. Mieszkanka Zalasowej. Jest mężatką, ma czworo dzieci – wszystkie są pełnoletnie, utalentowane muzycznie.

leslawa-dominiewska-m leslawa-dominiewska2-m

Ukończyła liceum krawieckie w Tarnowie, Studium Wychowania Przedszkolnego, Uniwersytet Pedagogiczny w Krakowie, posiada Absolutorium Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie- Instytut Teologiczny w Tarnowie. Obecnie jest słuchaczką II -go roku Diecezjalnego Studium Rodziny w Tarnowie. Jest nauczycielem dyplomowanym. Pracowała w przedszkolu w Kowalowej, w Ryglicach, obecnie pracuje w ZSzP w Zalasowej. Zna także trud pracy w gospodarstwie rolnym– do niedawna wspólnie z mężem Kazimierzem pracowali na ponad 7. ha gospodarstwie. W latach 90. prowadziła audycję w Radiu Dobra Nowina.

Od młodości uczestniczy w życiu społecznym Gminy Ryglice i Zalasowej. Była harcerką, członkinią ZMW „WICI”. Pracuje w Radzie Sołeckiej, pracowała w Radzie Miejskiej w Ryglicach– jako przewodnicząca jednej z komisji. Jest członkinią Koła Gospodyń Wiejskich i pełni funkcję sekretarza zarządu KGW. Założyła i prowadziła biuletyn informacyjny „W naszej Zalasowej”. Jest także członkiem i założycielem Stowarzyszenia Zalasowian.

W dziedzinie muzycznej udzielała się jako członkini chóru szkolnego, śpiewała w zespole ludowym „Zalasowianie”, śpiewa w Chórze Parafialnym oraz w grupie śpiewaczej KGW „Zalasowianki”. Opracowuje piosenki i przyśpiewki ludowe. Przez wiele lat jest twórcą palm, kwiatów bibułkowych i innych dzieł związanych z tradycjami wiejskimi. Tworzy wieńce dożynkowe, które zdobywają laury w licznych konkursach. Początki tej twórczości sięgają lat 70., kiedy w KGW współpracowała z p. Ludwiką Dominiewską- późniejszą teściową.

P. Lesława dzieli się swoimi różnorodnymi umiejętnościami artystycznymi i wiedzą nt. tradycji ludowych z innymi: w rodzinie, w przedszkolu, ze znajomymi, przyjaciółmi.

"Pasmo Brzanki" nr 99, autor: JS

 

Ur. 1983r. Jest mieszkanką Zalasowej.

ewelina-m

 

Ukończyła liceum ekonomiczne przy ZSEG w Tarnowie, rachunkowość na Wydziale Zarządzania Politechniki Rzeszowskiej. Odbyła liczne praktyki i pracowała w biurach rachunkowych, urzędach skarbowych i sądach.

Wyrosła w rodzinie o różnorodnych tradycjach artystycznych. Jako dziecko nosiła wieńce w delegacjach dożynkowych, które tworzyła jej babcia (p. Ludwika Dominiewska). Uczyła się od mamy (p. Lesławy Dominiewskiej) tworzenia kwiatów bibułkowych i palm. Obecnie także pomaga w tworzeniu wieńców i innych dzieł ludowych swojej mamie a także zespołowi ludowemu z Kowalowej.

W trakcie tworzenia się zespołu „Zalasowianie”, dzięki zachęcie mamy śpiewała i doskonaliła grę na skrzypcach. Od 2006 roku sekunduje na skrzypcach w zespole ludowym „W kuźni u Kowala” z Kowalowej. Ubogaca brzmienie zespołu i ogólny wizerunek artystyczny poprzez duże zdolności sceniczne.

"Pasmo Brzanki" nr 99, autor: JS

 
Mieszkaniec Ryglic.

Piktografia, obrazy w drewnie.
Eksponował swoje prace na licznych wystawach.
 

Rodowita rygliczanka, artystka władająca takimi rodzajami sztuki ludowej jak haft, pisankarstwo, plastyka obrzędowa. Zamiłowanie do rękodzieła ludowego wyniosła z domu rodzinnego w Ryglicach gdzie podobnym zajęciem zajmowała się mama i babcia. To właśnie u swych najbliższych poznała różne sposoby tworzenia, oparte na naturalnych materiałach i tradycyjnych technikach wykonywania dzieł rękodzielniczych, ale przede wszystkim zamiłowanie do sztuki ludowej. Już w okresie szkolnym brała udział w konkursach na pisankę i plastykę obrzędową z bardzo dobrymi wynikami. Przez następne lata doskonaląc technikę i poszerzając zakres umiejętności o kolejne, tradycyjne metody barwienia jaj, wykonywania palm wielkanocnych czy kwiatów z bibuły intensywnie uczestniczy w konkursach gminnych i regionalnych na pisankę ludową i plastykę obrzędową regularnie zdobywając pierwsze nagrody. Swoje prace wystawiała na wielu wystawach organizowanych przez Ośrodek Kultury w Ryglicach, Muzeum Etnograficzne w Tarnowie czy Małopolskie Centrum Kultury w Nowym Sączu. Współpracuje z galeriami stacjonarnymi jak i internetowymi gdzie wystawia i sprzedaje swoje prace. Ukoronowaniem swojej wieloletniej działalności jest uzyskanie przez Dorotę Fidowicz ogólnopolskiego Statusu TwórcLudowego.


D.Fidowicz

"Pasmo Brzanki" nr 97, autor: Piotr Krzywoń

 

Stefania Fidowicz urodziła się w 1963 r. Jest mieszkanką Ryglic. Całe życie związana jest z lokalną tradycją. Zamiłowanie i umiejętności twórcze przekazała jej babcia. Od niej poznała różne sposoby tworzenia dzieł rękodzielniczych.

Od dziecka zajmuje się wielkanocną plastyką obrzędową. Jest prawdziwą mistrzynią w zdobieniu pisanek, wykonywaniu palm wielkanocnych oraz rzeźbieniu baranków z masła. Tworzy także dekoracje bibułkowe. W sztuce ludowej wykorzystuje naturalne materiały i tradycyjne techniki. Najbardziej lubi pisanki- maluje je akrylami lub wydrapuje. Do barwienia jajek używa np. cebuli, ziół, łupin orzecha, czerwonej kapusty. Stefania Fidowicz tworzy także tradycyjne jajka z użyciem wosku pszczelego. Odróżnia je jednak koloryzacja- jej pomysłem jest barwienie wosku. Kolorowe jajka są najbardziej charakterystyczną cechą jej twórczości artystycznej. Również jej pomysłem są rzeźbione ręcznie za pomocą małego nożyka wielkanocne baranków z masła.

Fidowicz-Stefania-m

 

Stefania od lat bierze udział w konkursach na pisankę wielkanocną w Ryglicach oraz w Tarnowie. Kilkanaście razy zdobyła na nich 1 miejsce. Wystawiała swoje prace w Ryglicach i Tarnowie na wystawach konkursowych i z okazji różnych wydarzeń kulturowych. Współpracuje z Ośrodkiem Kultury w Ryglicach. Prezentowała swoje dzieła na Rynku Głównym w Krakowie w ramach współpracy z Fundacją NADwyraz, realizującą projekt Szlak Tradycyjnego Rzemiosła. Została zaproszona na Festiwal Etnomania, który odbędzie się w Wygiełzowie koło Krakowa.

Swoją pasją i umiejętnościami chętnie dzieli się z innymi. Uważa przekazywanie tradycji za niezmiernie ważne. Prowadziła warsztaty m. in. w tarnowskim muzeum dla niepełnosprawnych dzieci, w Szkole Podstawowej w Ryglicach. Zamiłowanie do tradycji i sztuki zaszczepiła swojej córce i wnuczce. Córka, Dorota zajmuje się haftem, pisankarstwem, bibułkarstwem, plastyką obrzędową. Od dziecka tworzy, podnosi swoje umiejętności, odnosi sukcesy. Ukoronowaniem jej działalności artystycznej jest uzyskanie ogólnopolskiego Statusu Twórcy Ludowego.

J. Siemek, "W Paśmie Brzanki" nr 108

 

Ur. w 1964 r. w Zalasowej i tam zamieszkały cały czas. Zgodnie z wykształceniem wykonuje zawód ślusarza w tarnowskich Zakładach Mechanicznych. Jego pasją od 30 lat są pszczoły. Ponad 10 lat temu założył Koło Pszczelarzy w Zalasowej, do którego należą ludzie z kilku miejscowości w okolicy. Przez szereg lat był prezesem koła. Jego żona Maria na różnych wystawach prezentuje naturalne produkty pszczele a także np. przetwarzane z wosku świece.

Innym zajęciem Janusza Fudymy jest muzykowanie. Z dzieciństwa pamięta stare ludowe melodie grane przez znanego w tych stronach skrzypka Jana Tulickiego i heligonisty, którym był dziadek. Również pradziadek grywał na skrzypcach- był on w XVIII w. przedstawicielem znanego w okolicy rodu Świnionogów z Wolników, które dawniej stanowiły niezależną osadę obok Woli Lubeckiej.

Janusz Fudyma przez ponad pięć lat gra na heligonce w zespole ludowym „Zalasowianie”. Występuje także z grupą kolędniczą. Z czwórki jego dzieci- czternastoletni Paweł również próbuje swoich sił muzycznych. Czasami dołącza do kapeli ludowej i m.in. wspólnie z tatą odniósł sukces w przeglądzie „Krakowski wianek” w Szczurowej zdobywając 3. miejsce w kategorii „Mistrz i uczeń”.

E.Kula

Fot. www.szczurowa.pl

J. Siemek

 

P. Alfreda Kisiel z d. Niegłos urodziła się w 1926 r. w Kowalowej. Ma syna, trzy wnuczki i prawnuczkę. W Kowalowej chodziła do szkoły podstawowej i w tej miejscowości spędziła całe swoje życie. Ważne dla niej są także Ryglice, gdzie kończyła naukę i chodziła do kościoła parafialnego.

Wraz z mężem, śp. Leonem, pracowała na roli, która była ich jedynym źródłem utrzymania. Zajmowała się także domem. W dawnych czasach niemal wszystko wykonywane było samodzielnie, począwszy od pieczenia chleba, aż po przyozdobianie mieszkania.

P. Alfredę wprowadzała w świat artystyczny jej mama. Wykonywała razem z nią np. wianuszki pod świętymi obrazami. Tradycyjnym materiałem do tego typu dekoracji była kolorowa bibuła, a w razie jej braku, nawet zwykłe pudełko zapałek. Razem tworzyły wieńce na „Zielną”, wianki na „Oktawę”, pisanki wielkanocne i inne przepiękne i niepowtarzalne dzieła.

Ponad osiemdziesięcioletnia artystka z Kowalowej dzieli się swoimi umiejętnościami i spostrzeżeniami z innymi. Chętnie z nich korzysta wnuczka Dorota, która staje się sukcesorką starych, rodzinnych tradycji. Dzięki niej twórczość P. Alfredy jest prezentowana na różnych wystawach.

alfreda-m kwiat2-m

kwiaty-wystawa-m kwiat1-m

"Pasmo Brzanki" nr 98, autor: JS

 

Dorota Kisiel - Szynal urodziła się w 1983 r. w Tuchowie. Pochodzi z rodziny robotniczej. Od dziecka mieszka na wsi- w miejscowości Kowalowa. Tutaj uczęszczała do szkoły podstawowej. Dalszą naukę podjęła w Tarnowie. Obecnie wraz z mężem prowadzi niewielkie gospodarstwo rolne.

Twórczyni z Kowalowej pochodzi z rodziny o bogatych tradycjach ludowych, które były kultywowane i przekazywane z pokolenia na pokolenie. W domu, szczególnie dzięki swojej babci, odkryła talent i zamiłowania artystyczne. Przekazywała to, co sama nauczyła się od swoich przodków. Por.: Alfreda Kisiel (Kowalowa). Od najmłodszych lat przyglądała się twórczości babci, śledziła każdy jej ruch, z czasem próbowała ją naśladować- tworzyła z resztek materiałów a później już samodzielnie wykonywała własne prace, doskonaliła warsztat, realizowała swoje pomysły, trzymając się zawsze tradycyjnych wzorców wiejskiej kultury ludowej.

Dorota wykonuje przede wszystkim pisanki wielkanocne, ale także kwiaty bibułkowe, wieńce dożynkowe i inne rękodzieła. Od kilku lat nieprzerwanie tworzy i prezentuje swoje prace na konkursach oraz licznych wystawach pisankę tradycyjną i plastykę obrzędową związaną z okresem wielkanocnym. Najcenniejsze są dla niej pisanki. Od wielu lat bierze udział w konkursach- od 1994 r. uczestniczy w gminnym konkursie "Na pisankę ludową i plastykę obrzędową" w Ryglicach oraz od 1999 r. w „Regionalnym Konkursie na Pisankę Ludową i Plastykę Obrzędową związaną z okresem Wielkanocy” organizowanym przez Muzeum Etnograficzne w Tarnowie. W latach 2002 – 2012 zdobywała tam czołowe miejsca. Łącznie w obydwu konkursach przez kilkanaście razy uzyskała 1 miejsca a kilkadziesiąt razy- wyróżnienia i inne wysokie pozycje. Trzeba zaznaczyć, że obok pisanek w konkursach artystka prezentuje także inne dzieła związane ze świąteczną plastyką obrzędową: stół wielkanocny, pająk, baranki z ciasta, palmy. Tworzy również wieńce dożynkowe. W konkursie gminnym zdobyła 2 i 3 miejsce w kategorii wieńca tradycyjnego. Jej pasją są także kwiaty bibułkowe. W wolnych chwilach robi kartki świąteczne, tradycyjne ozdoby choinkowe.

Współpracuje z Ośrodkiem Kultury w Ryglicach. Dla dzieci i młodzieży prowadziła m.in. zajęcia w Kowalowej oraz z dziećmi z Francji w ramach wymiany międzyszkolnej organizowanej przez Publiczne Gimnazjum w Ryglicach. Uczestniczyła także w realizacji programu edukacyjnego „Edukacja z folklorem” dla jednej z krakowskich firm.

Dorota Kisiel – Szynal w uznaniu dla wielu osiągnięć i bogatej działalności artystycznej została członkiem ogólnopolskiej organizacji: Stowarzyszenia Twórców Ludowych. W czerwcu 2013 r. Sekcja Sztuki Ludowej Rady Naukowej STL z siedzibą w Lublinie przyjęła twórczynię z Kowalowej do grona członków tegoż Stowarzyszenia. Uznano w ten sposób jej bogatą i różnorodną twórczość artystyczną, doceniono także sukcesy odniesione w konkursach, współpracę z wieloma instytucjami, prowadzenie działalności popularyzującej i krzewiącej rodzimą kulturę ludową. Twórczyni otrzymała wcześniej rekomendację Ośrodka Kultury w Ryglicach, Małopolskiego Centrum Kultury Sokół w Nowym Sączu, Muzeum Etnograficznego w Tarnowie oraz m.in. Ochotniczej Straży Pożarnej, szkół.


dorota-m jajka-m

warsztaty1-m wystawa-m

Autor: js, por. także: "Pasmo Brzanki" nr 98.

 

P. Ryszard Kisiel urodził się w 1959 r. i jest mieszkańcem Kowalowej. Wyrósł w rodzinie o tradycjach artystycznych. Szczególny wpływ na jego twórczość miała jego mama- Alfreda Kisiel. W kierunkach artystycznych wykształciły się także jego córki: Elżbieta i Dorota.

P. Ryszard z zawodu jest stolarzem i wiele jego dzieł jest z tym związanych: ozdobne szkatułki, małe domki, meble, intarsja (technika zdobnicza w stolarstwie artystycznym). Inną dziedziną twórczą jest wykonywanie współczesnych wieńcy dożynkowych.

Za całokształt działalności artystycznej, pielęgnowanie rodzimych tradycji i wkład w rozwój kultury regionu, P. Ryszard otrzymał w 2006 r. Odznakę "Zasłużony dla Kultury Polskiej" od Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

kisiel-m

"Pasmo Brzanki" nr 98, autor: JS

 
Mieszkanka Lubczy.
Tworzy wieńce dożynkowe, kwiaty z bibuły i inne rękodzieła artstyczne.
 

E.Kula

 

Ur. 1927 r. w Zalasowej, mieszkaniec Zalasowej- Stawiska. Ma troje dzieci, dziewięcioro wnuków i trzy prawnuczki. Z Zalasowej pochodzą także jego rodzice. Ojciec zmarł przed II wojną światową- wraz z matką i dwoma siostrami, młody Gerard przeżył trudny okres okupacji. Po wojnie ukończył miejscową szkołę, zdobył tytuł mistrza w zawodzie murarskim i uprawnienia konserwatora sprzętu pożarniczego. Przez wiele lat pracował w wyuczonych zawodach.

W czasach dzieciństwa w miejscowej szkole należał do taneczno- śpiewaczego zespołu świetlicowego, z którym jeździł po różnych miejscowościach w regionie. Organista w Zalasowej poszerzył później działalność tego zespołu i zorganizował grupę, która przez wiele lat występowała i zdobywała wysokie miejsca m.in. w konkursach w Tarnowie i Krakowie, a jako chór wykonywała pieśni w kościele i z okazji różnych uroczystości lokalnych.

P. Gerard po wojnie założył z kolegą grupę kolędniczą, która w okresie świątecznym wędrowała po wsi. Przez kilkadziesiąt lat występował z Herodami, w misterium Męki Pańskiej i w innych grupach o charakterze teatralnym i muzycznym. W ostatnich latach gra w zespole ludowym „Zalasowianie”. Zdobył nagrodę za rolę w kolędnikach w Lipnicy Murowanej oraz 2 miejsce w konkursie instrumentalistów ludowych w Szczurowej. Gra na organkach i jest mistrzem gry na liściu. Umiejętność tę wyniósł z okresu dzieciństwa. Wpływ na zamiłowania muzyczne mieli bracia jego ojca oraz ludowy muzyk z okolicy.

P. Gerard przez kilkadziesiąt lat udzielał się społecznie dla swojej miejscowości i gminy. Był ochotnikiem straży pożarnej, działaczem ruchu ludowego, radnym trzech kadencji. Dzięki niemu powstało wiele inwestycji i zrodziły się różne działania społeczno- kulturowe. Otrzymał brązowy medal za zasługi dla województwa tarnowskiego za działalność samorządową, złoty medal za zasługi dla pożarnictwa, medal „Zasłużonego dla kultury polskiej”.

J.S. "W Paśmie Brzanki" nr 103

 

Z domu Legięć urodziła się 1950r. w Lubczy i tam spędziła młodość. Po wyjściu za mąż za Pana Józefa Kulę, zamieszkała w Zalasowej  gdzie mieszka do chwili obecnej z mężem i synem Michałem. W młodości Pani Maria lubiła szydełkować, a obecnie odkryła nową pasję. Pani Maria jest osobą, która nie lubi marnować czasu, zawsze znajduje sobie jakieś zajęcie. I właśnie któregoś dnia podjęła próbę wykonywania ozdobnych wazonów. Zajęcie to sprawia autorce dużo radości i satysfakcji, stąd pomysły na nowe wzory. Autorka nie korzysta z zapożyczonych pomysłów, począwszy od projektu wszystko tworzy sama.

mkm

.

 
Mieszkanka Lubczy.
Twórca ludowy. Maluje obrazy.
 

Zbigniew Kumięga urodził się w 1962 r. Jest mieszkańcem Czarnej Wsi w miejscowości Lubcza. Uczęszczał do szkoły podstawowej w Lubczy a następnie do szkoły rolniczej w Woli Lubeckiej. Służył od 1984 r. w wojskach lotniczych w Zamościu- służbę wojskową odbyło także jego siedmiu braci. Z tego też powodu, rodzice zostali odznaczeni za Zasługi dla Obronności Kraju. Zbigniew całe życie pracuje na rolnictwie oraz dorywczo. Udziela się społecznie, m.in. przez 20 lat był ochotnikiem OSP w Lubczy, organizował i współorganizował różne wydarzenia i działania np. dożynki, występy kolędnicze, pracę kowali w kuźni.

Zbigniew pochodzi z rodziny, w której pielęgnowane były tradycje ludowe, uczestniczono w życiu artystycznym na wsi. Dziadek grał na skrzypcach, brat taty na klarnecie, siostra na bębnie. Tata i dziadek występowali w przedstawieniach. Brat Zbyszka - Paweł grał w zespołach muzycznych i teatralnych. Siostrzenica Tereska także przejawia zdolności artystyczne, m.in. doceniono ją w powiecie tarnowskim za najlepszą postać w obrzędzie dożynkowym przygotowanym przez zespół ludowy „W Kuźni u Kowala”.

Zbigniew Kumięga dużo czyta- zwłaszcza książki z zakresu fizyki i astronomii, które zawsze żywo go interesowały. Przejawia szerokie zdolności i zainteresowania artystyczne. Tworzy wieńce, maluje, odnawia stare przedmioty. Uratował m.in. przed zniszczeniem strażacką sikawkę konną w Lubczy. W 1999 r. wyremontował pojazd, a Michał Marcinek- mechanizm pompy.

Zbigniew przejawia zamiłowania teatralne. Czynnie uczestniczy w przygotowaniach grup kolędniczych, misteriach i innych przedstawieniach. Dla własnych potrzeb i wśród grona znajomych śpiewa, opowiada gawędy, gra na listku, harmonijce, akordeonie. Współpracuje od 15 lat z zespołem ludowym „W Kuźni u Kowala” z Kowalowej. Uczestniczył w nim wiele razy w przedstawieniach obrzędowych, a także jako kowal, gawędziarz, śpiewak.

Zbigniew lubi dzielić się z innymi swoim doświadczeniem i wiedzą artystyczną. Najbardziej cieszy się z sukcesów w tej dziedzinie, które osiągnął wiele razy uczestnicząc w różnych wydarzeniach.

 

Kumiega-Zbyszek

J. Siemek,  "W Paśmie Brzanki" nr 106

 
Śpiewak ludowy, gawędziarz, drużba weselny, wieloletni solista zespołu ludowego „W Kuźni u Kowala”, przedstawiciel młodego pokolenia twórców ludowych który mimo panujących trendów i mód i na przekór wszechogarniający nas pop kulturze krzewi i pielęgnuję kulturę ludową. W swoim życiu artystycznym został nagrodzony.
 

Ur. w 1969r. Mieszkanka Lubczy. Ukończyła Zasadniczą Szkołę Zawodową o kierunku Tkactwo Artystyczne w Rakszawie koło Łańcuta. Kilka lat pracowała jako tkacz ręczny w firmie „Cepelia- Polska Sztuka i Rękodzieło” im. S. yspiańskiego w Krakowie- Filia w Tarnowie. Jest żoną i matką trójki dzieci. Każdą wolną chwilę poświęca swojemu hobby- koronkarstwu a także pięknemu,  przydomowemu ogrodowi.


Zainteresowania artystyczne Agaty kształtowały się już od dzieciństwa- twórczością ludową zajmowała się jej babcia, mama, ciotki, również jej siostra (Bożena?) do dziś zajmuje się rękodziełem. Dziś, córka Agaty także objawia duże zainteresowania i zdolności twórcze.


Agata wykonuje przepiękne koronkowe serwetki, bieżniki, obrusy, koszyczki wielkanocne, ozdoby choinkowe. Można je zobaczyć na licznych wystawach m.in. w czasie wielu wydarzeń kulturowych w Ryglicach, Lubczy. Artystka z Lubczy prezentowała swoje prace także w Tarnowie np. w Muzeum Etnograficznym. Chętnie dzieli się swoimi umiejętnościami i pasją z innymi- prowadziła np. kilkakrotnie warsztaty artystyczne w Lubczy, w Filii Ośrodka Kultury w Ryglicach.

 

Agata-M

 Oprac. J. Siemek

 

Ur. w 1979 r., mieszkanka Lubczy. Ukończyła szkołę podstawową w Lubczy i liceum zawodowe w zawodzie cukiernik. Po szkole kilka lat pracowała.. Po wyjściu za mąż zajęła się wychowaniem dzieci. Wtedy też zaczęła rozwijać swoje zdolności twórcze.

Zaczęła od haftu krzyżykowego, później przyszły pisanki wielkanocne, wieńce dożynkowe, kwiatki bibułkowe, wyszywanie gorsetów i inne dzieła, jak np. biżuteria sutasz. Interesuje się także innymi dziedzinami sztuki, m.in. teatrem.

Choć dopiero od czterech lat rozwija swój warsztat artystyczny, korzenie tych działań sięgają o wiele głębiej. Już w dzieciństwie spotkała się z twórczością swojej babci Bogusławy Kumięga, czy cioci z Jodłowej. Obecnie także, jej tata Mieczysław Kumięga, dopinguje w pracy twórczej i niejednokrotnie przekazuje wiedzę i umiejętności, które zapamiętał od przodków.

Agnieszka Maziarka prezentowała swoje prace na wystawach i uczestniczyła w konkursach. Wysoko oceniono np. jej wieńce dożynkowe, czy plastykę związaną ze świętami wielkanocnymi. W 2012 r. zdobyła 1. miejsce w konkursie wieńca dożynkowego na terenie gminy Ryglice oraz w powiecie tarnowskim na dożynkach w Rzepienniku.

Przekazuje umiejętności i zamiłowanie do sztuki swoim dzieciom. W tym roku zdobyły uznanie jury w konkursie wielkanocnym organizowanym przez Ośrodek Kultury w Ryglicach.

wieniec_Maziarka  wieniec_Maziarka 

Agnieszka sięga do różnych form, np. współczesnych, jednak jej działania twórcze zmierzają wyraźnie w kierunku lokalnych tradycji ludowych. Poszukuje to, co było dawniej. Marzy o stworzeniu możliwości zorganizowanego spotykania się z ludźmi starszymi, którzy posiadają wielkie bogactwo kultury regionu.

"W Paśmie Brzanki" nr 102, autor:  JS, foto: P. Krzywoń
 
Anna Myszkowska – z domu Słaby, urodziła się 16 lipca 19 51r. w Uhryniu k/Krynicy i tam się wychowała. Z domu rodzinnego wyniosła zamiłowanie do uprawiania sztuki ludowej której uczyła się właśnie w swych rodzinnych okolicach. Po wyjściu za mąż za Edwarda Myszkowskiego zamieszkała w rodzinnej miejscowości męża –Kowalowej. Wspólnie z mężem prowadzi niewielkie gospodarstwo rolne a w wolnych chwilach oddaje się swojej wielkiej pasji –sztuce ludowej. Kiedy w 1986 r. znalazła się jako jedna z pierwszych członkiń zespołu ludowego „W Kuźni u Kowala” jasnym się stało że jej twórczość będzie się mogła rozwijać, nabierze blasku .Pani Ania uprawia śpiew ludowy, tworzy przepiękne hafty, plastykę obrzędową, bibeloty. Za pomocą igły i nici stworzyła piękne obrazy, serwety, obrusy, za pomocą haftu potrafi przyozdobić bluzki, gorsety .Jest prawdziwą mistrzynią w takiej dziedzinie jak plastyka obrzędowa. Jej wieńce żniwne były wielokrotnie nagradzane , do największych sukcesów należy zaliczyć : II miejsce w konkursie wieńca dożynkowego na Dożynkach Wojewódzkich w 1997 w Tuchowie, I miejsce w analogicznym konkursie w 1998 r. w Klikowej czy trzykrotne zdobycie nagrody głównej na Małopolskim Konkursie Wieńca Dożynkowego w Radomyślu Wielkim. Również w plastyce obrzędowej związanej z okresem Wielkanocy odnosiła sukcesy, wspaniale przyozdabiane jej rękami pisanki były nagradzane, niektóre trafiły na wystawę do Muzeum Okręgowego w Tarnowie. Dodać należy jeszcze wyróżnienie zdobyte razem z zespołem śpiewaczym na XVII Wojewódzkim Konkursie Zespołów Folklorystycznych, Kapel i Spiewaków Ludowych w Szczurowej aby przyznać że jej twórczość została zauważona w regionie i nagrodzona. Jednak dla pani Ani najważniejsze jest, jak sama mówi zamiłowanie i tworzenie ciągle nowych dziełek. To jej daje największe szczęście.

myszkowska1-m
.
 

Muzyk, współzałożyciel i kierownik zespołu ludowego „W Kuźni u Kowala”, animator kultury ludowej w regionie, odznaczony medalem "Zasłużony dla Kultury Polskiej". Z zespołem ludowym wystąpił na dziesiątkach festiwali, przeglądów, festynów na terenie Polski, jak również za granicą. Zespół został wielokrotnie nagradzony.

Strona zespołu ludowego.

Tworzy także tradycyjne wieńce dożynkowe.

nalepka_2-m

 
Mieszkanka Lubczy.
Tworzy wieńce dożynkowe, wazony.
 

Mieszkanka Lubczy urodzona 23 maja 1961r. Dorastała w rodzinie, w której robótki ręczne były codziennością, stąd wyniosła swoje zamiłowanie do prac artystycznych. Jak sama mówi szydełkowała już w szkole podstawowej, później nastąpiła dość długa przerwa, jednak od siedmiu lat dzierga na szydełku przepiękne serwety i obrusy oraz inne formy.

Ukończyła Zasadniczą Szkołę Zawodową  o kierunku Kucharz w Tarnowie i pracuje zawodowo jako kucharka w kuchni Szkoły Podstawowej w Woli Lubeckiej, jest żona i matką trójki dzieci, a mimo to znajduje czas na swoje hobby: dzierganie, wypieki ciast, które przepięknie dekoruje. Estetyka jest dla niej bardzo ważna, dlatego też może pochwalić się przepięknie utrzymanym ogrodem.

.Wykonuje koronki, hafty

Irena-M
.
 

Krystyna Piątek z d. Sysło urodziła się w 1959 r. w Woli Lubeckiej , gdzie mieszkała wraz z rodzicami i rodzeństwem do 1980 r. Przez ponad 30 lat mieszka w Ryglicach i tu pracuje w Publicznym Przedszkolu jako nauczycielka.

Tworzy przeróżne dzieła sztuki ludowej, jednak najbardziej znane są pisanki wielkanocne, palmy i kwiaty bibułkowe, w których jest mistrzynią. Przez ponad 20 lat prezentuje je na licznych wystawach i konkursach- przez ostatnie lata zdobywa w nich 1. miejsca. Tworzy także.: hafty, stroiki bożonarodzeniowe, wyroby szydełkowe, kartki świąteczne i okolicznościowe, wieńce dożynkowe, wyroby ze słomy i sznurka.

Twórczość ryglickiej artystki ma swoje korzenie już w dzieciństwie. Tata zachęcał do rozwijania talentów a razem z mamą wykonywała np.: wianki do ozdabiania obrazów, pająki świąteczne, ozdoby choinkowe, wiązanki na groby, haftowała obrusy do kościoła w Woli Lubeckiej. Nauczyła się też szycia ubrań, nakryć meblowych, fantazyjnych zasłon i firanek oraz innych użytkowych i artystycznych wyrobów.

Umiejętności i zdolności artystyczne a także bogatą wiedzę o tradycjach z regionu przekazuje swoim dzieciom w domu a także zaszczepia wśród najmłodszych w ryglickim przedszkolu Dzieli się swoim doświadczeniem z młodzieżą i dorosłymi na warsztatach szkolnych i prowadzonych w Ośrodku Kultury w Ryglicach, z którym współpracuje od lat.

Krystyna Piatek w uznaniu dla wielu osiągnięć i bogatej działalności artystycznej została członkiem ogólnopolskiej organizacji: Stowarzyszenia Twórców Ludowych. W czerwcu 2013 r. Sekcja Sztuki Ludowej Rady Naukowej STL z siedzibą w Lublinie przyjęła twórczynię z Ryglic do grona członków tegoż Stowarzyszenia. Dokonało się to w uznaniu jej bogatej i różnorodnej twórczości artystycznej, sukcesów odniesionych w konkursach, współpracy z wieloma instytucjami, prowadzenia działalności popularyzującej i krzewiącej rodzimą kulturę ludową. Twórczyni otrzymała wcześniej rekomendację Ośrodka Kultury w Ryglicach, Małopolskiego Centrum Kultury Sokół w Nowym Sączu, Muzeum Etnograficznego w Tarnowie oraz m.in. Ochotniczej Straży Pożarnej, szkół.

 

1
.

Autor: js, por. także "W Paśmie Brzanki" nr 2(101), 2012 r.

 

Marta Piątek z d. Wójcik urodziła się w 1972 r. Jej rodzinną miejscowością jest Kowalowa. Tutaj ukończyła szkołę podstawową. Naukę kontynuowała w szkole rolniczej w Ryglicach. Jest mieszkanką Jonin.

Od dzieciństwa interesowała się twórczością plastyczną. Wiąże się to żywymi w jej rodzinie tradycjami rzemieślniczymi i artystycznymi. Jej babcia była krawcową, zajmowała się szydełkowaniem, dziewiarstwem. Tata był stolarzem. Ciocia zajmowała się krawiectwem ciężkim, szyciem toreb, haftem itp. Wyszywała także siostra babci. Zainteresowania oraz umiejętności plastyczne i rzemieślnicze posiada kilka osób z rodzeństwa i dzieci Marty Piątek.

W sposób szczególny twórczynię z Jonin interesują stare, ludowe tradycje. Przez kilkanaście lat związana jest z zespołem ludowym „W Kuźni u Kowala” z Kowalowej. Najpierw, od 1998 r. przez okres trzech lat śpiewała i brała udział w przedstawieniu obrzędowym- skubanie piór i wyskubek. Po zamążpójściu zajęła się wychowywaniem szóstki dzieci i pracą w gospodarstwie rolnym. Ponownie wróciła do zespołu w roku 2003. Przede wszystkim śpiewa w nim oraz jest odtwórczynią różnych ról w scenach obrzędowych. W ramach działalności grupy folklorystycznej zajmuje się m.in. wykonywaniem tradycyjnych wieńców dożynkowych, które zdobyły uznanie w konkursach.

Zdolności i umiejętności plastyczne wykorzystuje także w innych dziedzinach. Wielokrotnie brała udział w konkursach i wystawach artystycznych w okolicy Ryglic, w Tarnowie, koło Dukli. Prezentowała w nich swoje różnorodne prace: pisanki i palmy wielkanocne, stroiki, dzieła wykonane na szydełku, jak np. serwety, obrusy koronkowe. Szczególne miejsce w jej twórczości zajmują obrazy a także inne dzieła wykonane w technice haftu krzyżykowego.

W listopadzie 2013 r. zaprezentowała swoje obrazy na wystawie w Galerii Ośrodka Kultury. Więcej: Wystawa Marty Piątek

 

E.Kula E.Kula

js

 

Barbara Początko urodziła się w 1969 r. w Dąbrowie Tarnowskiej. Pochodzi z miejscowości Gorzyce, gm. Żabno, z rolniczej rodziny, w której miała sześcioro rodzeństwa. Ukończyła miejscową szkołę podstawową a następnie liceum ogólnokształcące w Tuchowie. Tutaj poznała przyszłego męża, rygliczanina. Po szkole średniej Barbara ukończyła tarnowskie studium medyczne i zdobyła dyplom pielęgniarki. W tym zawodzie pracowała kilka lat. Obecnie jest rencistką.

Barbara Początko wraz z mężem Andrzejem i synem Michałem mieszka w Ryglicach. Kilka lat temu, jako pacjentka szpitala, w wolnych chwilach zaczęła zajmować się szydełkowaniem, z biegiem lat rozwinęła swoje umiejętności twórcze. W jej rodzinie objawiły się talenty artystyczne: podobne zainteresowania ma jedna z jej sióstr a dwaj kuzyni są absolwentami Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie- jeden z nich jest wykładowcą tejże uczelni.

Poczatko-Barbara

Barbara okazywała zdolności plastyczne już w szkole, tworząc np. ilustracje do kroniki, zajmowała się później także haftem. Obecnie każdą wolną chwilę poświęca przede wszystkim szydełkowaniu – tworzy z pasją. Wykonuje piękne dzieła szydełkowe: koronki np. serwety, obrusy oraz ozdoby wielkanocne, bożonarodzeniowe. Swój dorobek twórczy prezentuje na okazjonalnych kiermaszach i wystawach w czasie wydarzeń organizowanych przez Ośrodek Kultury w Ryglicach, na festynach szkolnych a także w Tuchowie. Oprócz szydełkowania, czyta książki, czasopisma, zwłaszcza te związane z tematyką ogrodniczą. Lubi kwiaty, ogród. Zdobyła 4 miejsce w kategorii „Ogród duży” w konkursie „Najpiękniejszy Ogród w Gminie Ryglice”.

Barbara Początko udziela się także społecznie m.in. w samorządzie szkolnym a także w działającym od kilku lat Stowarzyszeniu „Koło Pań Rygliczanki”. Panie organizują różne lokalne wydarzenia m.in. opłatek, Dzień Matki. Wspólnie tworzą np. wieniec dożynkowy, palmę wielkanocną.

J. Siemek, "W Paśmie Brzanki" nr 107

 
Mieszkaniec Lubczy. Zajmuje się malarstwem i renowacją figur. Gra w zespole "W Kuźni u Kowala".

Zobacz galerie obrazów

Współtworzy także wieńce dożynkowe.
 

Muzyk - klarnecista zespołu ludowego „W Kuźni u Kowala”.

Odznaczony medalem "Zasłużony dla Kultury Polskiej".

Z zespołem ludowym wystąpił na dziesiątkach festiwali, przeglądów, festynów na terenie Polski, jak również za granicą.

Strona zespołu ludowego.

 
Artysta malarz, ur. 27 V 1927r. w Zalasowej gdzie mieszka i tworzy do dzisiaj; uprawia malarstwo olejne o tematyce sakralnej, maluje pejzaże i portrety. Jego prace znajdują się w zbiorach prywatnych w kraju oraz w Niemczech, Francji, Kanadzie, USA. Wystawa indywidualna GOK Ryglice 1998r.W 1999 r. podczas Konkursu Seniorów w Tarnowie nasz twórca zdobył I miejsce i nagrodę główną  a podczas Zlotu Twórców Regionalnych otrzymał Medal Zasłużonego Twórcy z rąk starosty Powiatu Tarnowskiego P. Michała Wojtkiewicza.
 

Urodził się 15 września 1916 r. w rodzinie o dużych tradycjach artystycznych, spokrewniony był bowiem ze znanym w Polsce artystą –malarzem Wacławem Boratyńskim. Artysta ludowy, malarz, rzeźbiarz który zdążył w ciągu swego życia wróść na stałe w pejzaż Ryglic. Uprawiał malarstwo olejne o tematyce sakralnej, był również pejzażystą – na jego obrazach często odnaleźć można elementy krajobrazów ryglickich. Zajmował się również rzeźbą w drewnie i kamieniu, jest twórcą wielu przydrożnych kapliczek a jego rzeźby sakralne zdobią kościoły, tak jest z aniołami naturalnej wielkości które znajdują się w kościele parafialnym w Ołpinach czy refektarzem będącym w posiadaniu Ojców Redemptorystów w Tuchowie. Zaprojektował makietę kościoła w Górze Ropczyckiej. Jego artystyczne prace, towarzyszyły historii Ryglic i zarazem ją tworzyły - tak jest niewątpliwie z „dziełem jego życia” – zaprojektował i wykonał Krzyż na Galii Górnej, postawiony jako wotum wdzięczności za wybór Papieża Polaka który stał się miejscem spotkań modlitewnych mieszkańców Ryglic i nie tylko. Na trwałe wpisał się w pamięć rygliczan , choć jego prace które wywędrowały w Polskę i za granicę do Francji, Belgii czy Stanów Zjednoczonych będą o Nim mówić jeszcze długo.

Zmarł w 2003 r.

stepek-m

.

 

Ryszard Wiśniowski, urodził się w 1966 r. w Kowalowej i jest mieszkańcem Ryglic. Ma żonę i syna. W jego rodzinie żywe były tradycje rzemieślnicze- tata był kołodziejem, który wykonywał wozy dla okolicznych mieszkańców. Zawód ten jest niezwykle trudny- już samo zdemontowanie drewnianego koła jest skomplikowane a tym bardziej precyzyjne wykonanie jego elementów i złożenie całości świadczy o wielkich zdolnościach i umiejętnościach kołodzieja.

Rygliczanin Ryszard Wiśniowski po ukończeniu miejscowej szkoły rolniczej zajął się rzemiosłem kowalskim. Najpierw pracował przez kilkanaście lat w tarnowskich Zakładach Mechanicznych przy obróbce metalowych elementów do maszyn- później wykonywał przedmioty kowalstwa artystycznego w firmie w Skrzyszowie.

Twórca z Ryglic przez ćwierć wieku oddaje się swojemu zamiłowaniu, jakim jest kowalstwo artystyczne. Wykonuje przedmioty galanteryjne np. świeczniki, kinkiety, a także inne elementy zdobnicze i rzemieślnicze, jak np. balustrady, bramy. Tworzywem, który obrabia są różnego rodzaju metale, blachy, kształtowniki, którym w złożonym procesie obróbki nadaje odpowiednie formy a następnie czyści je, nadaje kolorystyki. Jego pasją jest także renowacja metalowych przedmiotów, tworzenie replik oraz… hodowla ptaków ozdobnych.

Ryszard Wiśniowski jest jednym z nielicznych artystów- kowali w regionie. Jego prace można podziwiać na licznych wystawach, szczególnie w organizowanych na terenie gminy Ryglice z okazji okolicznościowych wydarzeń kulturowych.

 

2

 

J. Siemek, "W Paśmie Brzanki" nr 105

 

 
Losowa galeria
Spichlerz z 1756
spichlerz-m

Najstarszy drewniany spichlerz w Małopolsce

Więcej...

NADAL TRWAJĄ ZAPISY:

PONIEDZIAŁKOWA AKADEMIA TAŃCA  

poniedziałek - godz. 16.00 - dzieci od 4-8 lat
          ...
Więcej…
Pokaż to innym
Czech English German Italian Polish Slovak Ukrainian
Pomysł i wykonanie strony: js.media.pl

Strona internetowa KulturaRyglice.pl korzysta z technologii przechowywania plików Cookies. Więcej informacji znajdziesz w naszej polityce prywatności.

Zgadzam się na przechowywanie plików cookies.

EU Cookie Directive Module Information